Αλυκό: Ο μύθος της απάτητης παραλίας και του δάσους που “προστατεύεται”

Ειρήνη Προμπονά

απο Cyclades Open
ΑΛΥΚΟ ΝΑΞΟΥ ΑΠΑΤΗΤΕΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ

Μια φωτογραφία στην σελίδα του Κινήματος Πολιτών “Σώστε τις παραλίες” που συνοδεύεται από το σχόλιο “La spiaggia di Alikò usata come parcheggio auto”, δηλαδή “η παραλία Αλυκό χρησιμοποιείται ως χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων” δείχνει την ασυνέπεια που εν πολλοίς διέπει τη χώρα μας, μεταξύ της θέσπισης ενός νόμου και της εφαρμογής του.

Το…”απάτητο” πάρκινγκ της απάτητης παραλίας στο λιμανάκι του Αι Γιώργη στο Αλυκό [ φωτ.Κίνημα Πολιτών “Σώστε της παραλίες της Νάξου” από σχόλιο επισκέπτη]

Μπορεί το Αλυκό να είναι προστατευόμενη περιοχή Natura 2000, να διαθέτει ένα από τα 8 κεδροδάση που έχει η χώρα μας και 2 από τις συνολικά 7 απάτητες παραλίες στο νησί (198 σε όλη τη χώρα) όπως αυτές θεσπίστηκαν για πρώτη φορά με τον νόμο 5092/2024 («Όροι αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας στις παραθαλάσσιες περιοχές»), αλλά ο δρόμος παραμένει ανοιχτός, καμία πινακίδα δεν ενημερώνει για το καθεστώς της περιοχής τους επισκέπτες ή τους κατοίκους.

Οι παλαιότεροι ίσως να θυμούνται μια συρόμενη καγκελόπορτα που έκλεινε την πρόσβαση προς την παραλία στα αυτοκίνητα, απομεινάρι της εταιρίας των σημερινών χαλασμάτων του ξενοδοχείου που χτίστηκε επί χούντας, τώρα δεν έχει απομείνει παρά μονάχα μια πινακίδα απέναντι από τον χώρο στάθμευσης της καντίνας (έχουμε και καντίνα βεβαίως), η οποία είναι τόσο παλιά, που κάλλιστα μπαίνει στο μουσείο επιγραφών (αν υπάρχει τέτοιο).

“Το δάσος προστατεύεται”…αν είσαι μυρμήγκι και γνωρίζεις ανάγνωση ενημερώθηκες

Θα σκεφτείτε πως ο συγκεκριμένος νόμος προβλέπει ακόμα ναυαγοσώστες από τους επαγγελματίες που διατηρούν ομπρελοκαθίσματα, όταν και όπου δεν προβλέπεται από τον δήμο, καθαριότητα κλπ. που δεν υπάρχουν ούτε αυτά. Όταν κάτι δεν συμφέρει δεν το διαβάζουμε είναι σαν να μην υπάρχει.

Αυτοκινούμενα μπαίνουν στην παραλία του Αλυκού ήδη από το τέλος Απριλίου

Το ίδιο απαγορεύεται και το κάμπινγκ στην περιοχή, ωστόσο κατά καιρούς τα αυτοκινούμενα βρίσκονται συχνά πυκνά μέσα στο κεδροδάσος. Άλλωστε που να καταλάβουν οι άνθρωποι πως απαγορεύεται, δεν αναφέρεται πουθενά, ούτε αυτό. Όπως δεν υπάρχει καμία επίσημη καμπάνια που να μιλά για το μοναδικό περιβάλλον του νησιού, το φυσικό και πολιτιστικό κάλλος, τους πανέμορφους οικισμούς, τα ορυχεία σμύριδας, την χλωρίδα την πανίδα, τι και γιατί πρέπει να προσέχει ο επισκέπτης και τόσα άλλα. Πριν απ’ όλους όσοι μας επισκέπτονται πρέπει πρώτα εμείς να δείξουμε πόσο υπεύθυνοι είμαστε, πόσο πολύ υπολογίζουμε τον τόπο μας και την διαφύλαξη του μοναδικού αυτού τοπίου που έχουμε την τύχη να απολαμβάνουμε καθημερινά. Θα ξανατονίσουμε πως τα παραπάνω-κι άλλα που δεν αναφέρονται εδώ- είναι αυτά που δίνουν προστιθέμενη αξία στο τουριστικό μας προϊόν. Χωρίς αυτά δεν υπάρχει τουριστικό προϊόν.

Πινακίδες για τη διαμονή και διατροφή μας…μια μικρούλα δυσανάγνωστη για την απαγόρευση του κυνηγιού και καμία που να λέει πως πρόκειται για προστατευόμενη περιοχή-Διασταύρωση Αλυκό-Πυργάκι

Το όλο θέμα μας δείχνει πως νόμοι υπάρχουν αλλά δεν χρειάζεται και να εφαρμοστούν, αρκεί που τους έχουμε. Γεγονός, ωστόσο, παραμένει πως παραλίες και περιοχές Natura 2000 στη Νάξο παραμένουν χωρίς σήμανση και περίφραξηχωρίς επίβλεψη και χωρίς καμία ενημερωτική πινακίδα που να εξηγεί στους επισκέπτες-και όχι μόνο-σε ποια περιοχή εισέρχονται, τι επιτρέπεται να κάνουν και τι όχι και γιατί οι περιοχές αυτές είναι σημαντικές. Ποιος ξέρει, μπορεί να είμαστε τυχεροί και να δούμε την θέσπιση προεδρικών διαταγμάτων για τις περιοχές αυτές σύντομα.

Ένα πράγμα δεν έχουμε συνειδητοποιήσει: πόσο εύκολο είναι να καταστραφεί κάτι που για αιώνες στέκεται εκεί, αν δεν το προστατεύσουμε, αν δεν το φροντίσουμε όπως πρέπει. Ίσως κάποτε να ήταν αυτονόητο πως το περιβάλλον, το κλίμα, ο τόπος μας θα είναι για πάντα έτσι όπως το γνωρίσαμε και πάντα θα μας προσφέρει το ίδιο, ασχέτως πως θα του συμπεριφερθούμε.

Κάποτε. Όχι πια.

Φωτογραφίες: Cyclades Open (όπου δεν αναφέρεται διαφορετικά)

Δείτε επίσης