Λογοδοσία δημοτικής αρχής: Φάλτσα και παραφωνίες

απο Cyclades Open

Την Παρασκευή που μας πέρασε έλαβε χώρα η τρίτη κατά σειρά λογοδοσία της δημοτικής αρχής. Ένα πασπάλισμα δημοκρατικότητας, με ολίγο από αξιολόγηση, γιατί ο όρκος που δίνεται θα έπρεπε να αρκεί και να είναι ο μόνος οδηγός στην εξάσκηση των καθηκόντων των αιρετών.

Όρκος είναι εκείνη η σημαντική στιγμή που οι αρχές ενός τόπου αναλαμβάνουν την διοίκηση του για να υπηρετήσουν τους πολίτες. Μπορεί ν’ ακούγεται λίγο οξύμωρο, αλλά στην πραγματικότητα περί υπηρεσίας στον πολίτη πρόκειται, όχι περί εξυπηρέτησης. Έχει μια διαφορά το ένα με το άλλο και μάλιστα μεγάλη.

Διαβάζοντας, μάλιστα, τα περί λογοδοσίας είδα πως μπορεί να υπάρχει και βραβείο! Υποθέτω η καλύτερη δημοτική αρχή το κερδίζει και κάποια απ’ αυτές ίσως να σημειώσει και…”πανελλήνιο ρεκόρ”.

Τί είναι λογοδοσία;

Πολύ περιληπτικά με το νέο νόμο 5056/2023, το δημοτικό συμβούλιο κάθε δύο μήνες συγκαλείται υποχρεωτικά σε ειδική συνεδρίαση λογοδοσίας της δημοτικής αρχής. H παράλειψη σύγκλησης του συμβουλίου στην ανωτέρω προθεσμία για λόγους που δεν άπτονται ανωτέρας βίας αποτελεί σοβαρή παράβαση καθήκοντος του προέδρου του δημοτικού συμβουλίου. Κάθε δημοτικός σύμβουλος μπορεί να θέσει έως ένα θέμα. Εφόσον έχουν υποβληθεί συνολικά πάνω από 10 θέματα, διενεργείται δημόσια κλήρωση από το προεδρείο για τα θέματα που πρόκειται να συζητηθούν και τα οποία εγγράφονται στην ημερήσια διάταξη (διαβάστε εδώ αναλυτικά).

Το ενδιαφέρον είναι πως από την λογοδοσία προκύπτουν στοιχεία και είναι δυνατόν να υπάρξει βράβευση. Τα στοιχεία αυτά συλλέγονται στοιχεία με ευθύνη του Γενικού Γραμματέα του δήμου που αφορούν στην οικονομική και διοικητική λειτουργία και δραστηριότητά τους και δημοσιεύονται, κατόπιν επεξεργασίας, δείκτες μέτρησης και αξιολόγησης των επιδόσεών τους.

Με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών, η οποία εκδίδεται ύστερα από γνώμη της ΚΕΔΕ, μπορούν να θεσπίζονται ετήσια βραβεία για τους Ο.Τ.Α. α’ και β’ βαθμού, οι οποίοι έχουν επιδείξει βελτίωση των δεικτών επιδόσεων σε σχέση με το προηγούμενο έτος. Τα βραβεία δύνανται να συνοδεύονται από χρηματικό έπαθλο, το συνολικό ύψος των οποίων μπορεί να φτάσει έως ποσοστό μηδέν κόμμα δύο τοις χιλίοις (0,2‰) επί του συνολικού ετήσιου ύψους των Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων των δήμων και των περιφερειών αντίστοιχα.

Δείξε μου τους τρόπους σου….

Λογοδοσία λοιπόν στον δήμο μας. Τα κινητά δεν είναι στο αθόρυβο, χτυπούν πολλές φορές, οποιαδήποτε στιγμή. Τα πίτσι-πίτσι μεταξύ των συμβούλων σε μόνιμη βάση, ομιλητές που διακόπτονται, “συντομεύετε”, “μόνο εσείς μιλάτε”, “λίγος σεβασμός”, οι φράσεις που ακούγονται συνήθως.

Εκείνο όμως που δεν αντέχεται με τίποτα είναι οι επιθέσεις που δέχονται κάποιοι από τους συμβούλους. Στην τελευταία λογοδοσία, ακούσαμε τον κ. Μαυρογιαννόπουλο για παράδειγμα να απευθύνεται στην δημοτική σύμβουλο της μειοψηφίας Κατερίνας Μουστάκη (δείτε απ’ το 01:30:02) την τοποθέτηση) με αφορμή τα αδέσποτα ζώα, λέγοντας πως η Μουστάκη θέλει κάμερες να μαγνητοσκοπούν την διαδικασία, γιατί δεν καταλαβαίνει τι λέγεται και θέλει μετά να μπορεί να ανατρέξει στην μαγνητοσκόπηση για να το ξαναδεί!

Όχι πως η μαγνητοσκόπηση των συνεδριάσεων των δημοτικών συμβουλίων είναι μια πρακτική που ακολουθείται από το σύνολο σχεδόν των δήμων της χώρας, προκειμένου όλοι οι πολίτες να μπορούν να δουν τις συνεδριάσεις και να παραμείνει το βίντεο ως αρχειακό υλικό. Τα καλά της τεχνολογίας δηλαδή που προωθούν τα συμφέροντα της δημοκρατίας και των θεσμών. Αυτονόητο.

Κανείς δεν του είπε το παραμικρό για όσα είπε, πλην της ίδιας της Μουστάκη. Καταπληκτικό; Να την υπερασπιστεί και να αξιωθεί συγγνώμη, όχι γιατί είναι γυναίκα και άρα αδύναμη-όπως ίσως νομίζουν κάποιοι-αλλά για την προσβολή που της έγινε.

Ο πρόεδρος της ειδικής συνεδρίασης του δημοτικού συμβουλίου της επετέθη για το χρόνο της και την συνέκρινε με άλλο δημοτικό σύμβουλο που είναι “τυπικός” όπως τον αποκάλεσε. Λογικά η μοναδική γυναίκα του δημοτικού συμβουλίου η οποία είναι στην πραγματικότητα δυναμική, σύμφωνα με ορισμένους συναδέλφους της είναι και “μειωμένης αντίληψης”, σαν να λέμε και στερείται των τυπικών χαρακτηριστικών που άλλοι άντρες συνάδελφοί της διαθέτουν.

Ο δε δήμαρχος Λιανός ως μη όφειλε, αποφάσισε επιτιθέμενος στον πρόεδρο της Μονής (02:48:02-03:00:00) που έθεσε το ζήτημα της βιώσιμης διαχείρισης του νερού να αναφέρει τον…νεκρό πατέρα του για κάτι που συνέβη πριν από χρόνια μ’ έναν τρόπο αδιανόητο και υποτιμητικό προς το πρόσωπο του προέδρου, αφήνοντας υπονοούμενα που ο καθένας μπορούσε να ερμηνεύσει κατά συνείδηση.

3η ειδική συνεδρίαση για τη λογοδοσία της δημοτικής Αρχής Νάξου και Μικρών Κυκλάδων (28/6/2024)

Ο δήμαρχος βέβαια από τη θεσμική του θέση έχει ονομάσει δημόσια καταθλιπτικούς όσους πολίτες διαφώνησαν με φιέστες βουλευτών και ολυμπιακές δάδες, αγνοώντας τι σημαίνει κατάθλιψη, τη σοβαρότητά της, πόσο καταστροφική είναι για όσους τη βιώνουν, πόσο επώδυνη και που μπορεί να οδηγήσει. Μάθαμε μια λέξη και την κοπανάμε σαν παιδάκια του δημοτικού και δεν ενδιαφέρει αν προσβάλουμε, αν στιγματίζουμε ανθρώπους που έχουν περάσει ή βρίσκονται σ’ αυτήν, τους στιγματίζουμε ως κάτι προβληματικό για την κοινωνία. Και δυστυχώς το έχει ξανακάνει και πρόπερσι και μάλιστα για πρόσωπο που δεν ήταν μπροστά, αλλά ήταν απών. Κατά τα άλλα, μπορεί στις συνεδριάσεις, να αξιώνει απ’ τους άλλους συναδέλφους του “να μάθουν να σέβονται”.

Πολιτικός πολιτισμός και ενσυναίσθηση, μηδέν.

Η πλειοψηφία σου δίνει ευθύνη. Και η ευθύνη σου είναι μεγάλη γιατί εκπροσωπείς όλους τους πολίτες, ακόμα και όσους δεν σε προτίμησαν. Αυτό είναι ένας απ’ τους πυλώνες της δημοκρατίας που γεννήθηκε στην Ελλάδα, όπως κομπάζουμε, αλλά δυστυχώς στον ίδιο τόπο αργοπεθαίνει δεχόμενη τα πυρά εκείνων που ορκίστηκαν να την υπηρετούν στο όνομα των πολιτών, του ελληνικού λαού δηλαδή με διάφορους τρόπους.

Ίσως να μην είχα μπει στην διαδικασία να σχολιάσω τα γεγονότα της Παρασκευής, όχι γιατί δεν είναι σημαντικά, αλλά γιατί είναι μια μόνιμη κατάσταση και μάλιστα ανυπόφορη, αν δεν είχα λάβει μήνυμα από μια δημότη που ήταν παρούσα στο δημοτικό συμβούλιο, που έγραφε τα εξής:

Πριν δύο μέρες (28/6/24) παρακολούθησα την συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου Νάξου, καθώς θα συζητούσαν το θέμα των αδέσποτων ζώων και τι προβλέπει ο δήμος να κάνει με αυτά.

Ήταν λοιπόν το τρίτο θέμα συζήτησης κ έμεινα αρκετή ώρα συνολικά στο χώρο, λίγο παραπάνω από δίωρο. Τα μέλη των παρατάξεων είναι όλοι άντρες, εκτός από μια γυναίκα. Πέρα από το επίπεδο της συζήτησης αλλά και της συμπεριφοράς κ σεβασμού μεταξύ τους που είναι κατώτατο -ειλικρινά δεν μπορώ να το συγκρίνω με τίποτα από την ως τώρα εμπειρία μου- το χειρότερο ήταν η έμφυλη βία κ διάκριση απέναντι στην μοναδική γυναίκα σύνεδρο.

Μόνο έτσι μπορώ να το χαρακτηρίσω σαν ‘βία’. Οι συνεχείς προσβολές, η στέρηση του λόγου, η απαξίωση την ώρα που μιλάει, μιλώντας πάνω της, αλλά κυρίως τα μειωτικά σχόλια όσον αφορά την αντίληψη τής κ την διανοητική της κατάσταση.

Το κλίμα με εξόργισε τόσο, ειδικά όταν ο ίδιος ο αρχηγός της παράταξής της δεν την υπερασπίζεται αλλά την αφήνει να φαίνεται ότι υστεριάζει, προκειμένου να ακουστεί, για να καλύψει την ένταση των άλλων. Ο δε πρόεδρος της συνεδρίασης είναι τόσο αυστηρός ως προς την τήρηση του χρόνου, αλλά όχι ως προς το επίπεδο και το κλίμα, θεωρώντας τις προσβολές ασήμαντης σημασίας.

Εξεπλάγην δε ειδικά από κάτι νεαρούς δικηγόρους, εκλεγμένα μέλη, για το πόσο εξευτελιστικά την αντιμετώπιζαν, θεωρώντας (λανθασμένα) ότι θα ήξεραν να τηρούν κάποιους υποτυπώδεις κανόνες ευγένειας στο δημόσιο λόγο τους. Νομίζω το κομμάτι του σεξισμού ειδικά σε τέτοιους χώρους είναι σημαντικό να θιχτεί, γιατί αποτρέπει οποιονδήποτε πολίτη κυρίως γυναίκα να εκφέρει λόγο για κάποιο θέμα που τον αφορά.

Έτσι επαφίεται πάλι η λήψη αποφάσεων σε άτομα που ούτε μας εκπροσωπούν, αλλά κ ούτε μας εκφράζουν. Έτσι μένουμε καταδικασμένοι στο ατέρμονο κύκλο παραπόνων χωρίς ελπίδα αλλαγής.

Γιώτα Μαργαρίτη

Την κ. Μαργαρίτη την ευχαριστώ, όχι μόνο για το σχόλιο, αλλά για ένα λόγο ακόμη εξαιρετικά σημαντικό: Γιατί το σχόλιό της συνοδεύεται από την υπογραφή της. Ο κόσμος αλλάζει-δύσκολα μεν, αλλά αλλάζει- όταν αποφασίσουμε να πούμε τα τα πράγματα με το όνομά τους λέγοντας ταυτόχρονα και το δικό μας, χωρίς φόβο.

Δείτε επίσης