Δύο ακόμα νεκρές θαλάσσιες χελώνες βρέθηκαν χθες στο Αλυκό Νάξου, λίγα μέτρα η μια από την άλλη, όπως αναφέρει ο Σύλλογος Προστασίας Άγριας Ζωής Νάξου.
Κάθε νεκρή χελώνα που ξεβράζεται στις ακτές του νησιού είναι ένα ακόμη σήμα κινδύνου. Το 2025 δεν έχει καν ολοκληρωθεί και ήδη οι καταγεγραμμένες απώλειες θαλάσσιων χελωνών έχουν ξεπεράσει αυτές του προηγούμενου έτους, αποκαλύπτοντας μια πραγματικότητα που δεν μπορεί πλέον να αγνοηθεί.
Η εικόνα των δύο νεκρών χελωνών στο Αλυκό μαρτυρά ένα μοτίβο που δείχνει ότι κάτι βαθιά προβληματικό συμβαίνει το οποίο χρειάζεται να ερευνηθεί. Και όσο οι αριθμοί των νεκρών ζώων ανεβαίνουν, τόσο πιο επιτακτικό γίνεται το ερώτημα: ποιος προστατεύει τελικά αυτά τα αυστηρώς προστατευόμενα είδη και ποιος τα αφήνει να χαθούν, χωρίς καν να ερευνήσει τί συμβαίνει;
Ο Σύλλογος Προστασίας Άγριας Ζωής Νάξου αναφέρει στην ανάρτησή του:
Άλλες δύο νεκρές θαλάσσιες χελώνες βρέθηκαν χθες στο Αλυκό Νάξου, λίγα μέτρα η μια από την άλλη.
Με αυτές, ο αριθμός των καταγεγραμμένων νεκρών χελωνών για το 2025 ανέρχεται πλέον στις 32 όταν ολόκληρο το 2024 είχαν καταγραφεί μόλις 12. Μιλάμε για έναν σχεδόν τριπλασιασμό των καταγεγραμμένων περιστατικών μέσα σε έναν χρόνο. Πρέπει να σημειώσουμε όμως πως οι αριθμοί αυτοί είναι ενδεικτικοί, όχι η πλήρης εικόνα. Οι περισσότερες νεκρές θαλάσσιες χελώνες δεν θα βρεθούν και δεν θα καταγραφούν ποτέ.
Τα στοιχεία του Συλλόγου Προστασίας Άγριας Ζωής Νάξου είναι ξεκάθαρα και ανησυχητικά: πάνω από το 50% των ζωντανών χελωνών που έχουν εισαχθεί στο Σταθμό μας φέρουν τραύματα που σχετίζονται άμεσα με αλιευτική δραστηριότητα.
Αυτό δείχνει πως:
• Τα αλιευτικά εργαλεία εγκαταλείπονται στη θάλασσα, μετατρέποντάς την σε μόνιμη παγίδα θανάτου
• Θαλάσσιες χελώνες δολοφονούνται
• Χελώνες πιάνονται σε δίχτυα και παραγάδια και δεν αναφέρονται ποτέ
• Και τελικά, η έλλειψη ουσιαστικού ελέγχου επιτρέπει την συνέχιση της κατάστασης αυτής.
Την ίδια στιγμή βλέπουμε χρόνο και ενέργεια να αναλώνονται σε ελέγχους και πιέσεις προς όσους προσπαθούν να προστατεύσουν την άγρια ζωή, να ενημερώσουν και να συνεισφέρουν στην περιβαλλοντική μόρφωση, αντί να στρέφεται εκεί που πραγματικά χρειάζεται: στην ανεξέλεγκτη θανάτωση ενός αυστηρά προστατευόμενου είδους και στα αίτια που την προκαλούν.
Σε μια χρονιά με τέτοια αύξηση νεκρών θαλασσίων χελωνών, είναι τουλάχιστον οξύμωρο η προσοχή να στρέφεται σε όσους προσπαθούν να σώσουν ζωές και όχι σε όσους τις αφαιρούν.
Ο Σύλλογος Προστασίας Άγριας Ζωής Νάξου, με 12 χρόνια επίσημης και συνεχούς δράσης, θα συνεχίσει το έργο του ακόμα πιο δυναμικά. Θα συνεχίσουμε να καταγράφουμε, να φροντίζουμε, να μιλάμε και να προστατεύουμε.