Ένα άρθρο του Δρ Μπαλούτσου Γεωργίου, Δασολόγου-Υδρολόγου, που δημοσιεύθηκε στο τεύχος 65/1994 του περιοδικού «Η ΦΥΣΗ» της «Εταιρίας Προστασίας της Φύσης» και δημοσιεύει το dasarxeio.com
Το άρθρο αναλύει τον “υδροπαράλογο κύκλο” των πλημμυρών στην Ελλάδα, επισημαίνοντας ότι οι μεγάλες καταστροφές δεν οφείλονται μόνο στη φυσική ένταση των βροχοπτώσεων, αλλά κυρίως στις ανθρώπινες παρεμβάσεις στο περιβάλλον.
Παρότι οι πλημμύρες αποτελούν φυσικό φαινόμενο που προϋπήρχε του ανθρώπου, η επέκταση των οικισμών κοντά σε ρέματα, η άναρχη δόμηση, η καταστροφή της φυσικής βλάστησης, η υποβάθμιση των λεκανών απορροής και η μείωση της χωρητικότητας των κοιτών έχουν ενισχύσει δραματικά τις επιπτώσεις τους.
Η χώρα αντιμετωπίζει το πρόβλημα κυρίως με αποσπασματικά και προσωρινά μέτρα μετά από κάθε καταστροφή, τα οποία δεν αγγίζουν τις πραγματικές αιτίες. Έτσι, οι ίδιες λανθασμένες πρακτικές επαναλαμβάνονται, οδηγώντας σε έναν φαύλο κύκλο που επιδεινώνει τις μελλοντικές πλημμύρες.
Όπως αναφέρεται στο άρθρο η μόνη αποτελεσματική και οικονομικά συμφέρουσα λύση είναι η προληπτική διαχείριση του κινδύνου: έργα και παρεμβάσεις σε όλο το μήκος των υδατορεμάτων, ιδιαίτερα στα ορεινά τμήματα, όπου η υποβάθμιση των λεκανών απορροής παράγει μεγάλες ποσότητες φερτών υλών.
Παράλληλα, τονίζεται ότι η αβεβαιότητα στην πρόγνωση των πλημμυρών δεν πρέπει να αποτελεί δικαιολογία για την απουσία μακροπρόθεσμου σχεδιασμού.
Το άρθρο καταλήγει με την ανάγκη για πολιτική βούληση και συντονισμένη δράση, ώστε να σπάσει ο φαύλος κύκλος και να πάψει η φύση να κατηγορείται για προβλήματα που προκαλεί ο άνθρωπος.
Διαβάστε αναλυτικά το άρθρο στο dasarxeio.com
📸Το μπαζωμένο και διαπλατυσμένο ρέμα της Αγ. Παρασκευής στο Πολύχνι Νάξου, περιοχή Natura 2000.